ONTSTAAN LINKH

Vanaf 1986 heeft de LHV geïnvesteerd in de deskundigheid van huisartsen door het instellen van een eigen organisatie voor deskundigheidsbevordering. Deze bestond uit een getrapte structuur van landelijk via district en regio (LHV-DHV-WDH) met daarnaast een IC (inhoudscoördinator), DC (districtscoördinator) en PC (plaatselijk coördinator).
 De financiering voor de kosten van de IC, DC, PC en het secretariaat van de WDH-en kwam van de LHV uit de toenmalige "D en O-gelden" (D=Deskundigheid en O=Ondersteuning).

In 2004 is door het Ministerie van VWS en de LHV onder meer onderhandeld over de voortgang en inzet van deze D en O-gelden. Er is toen door de toenmalige minister Hans Hogervorst besloten dat deze gelden niet langer alleen voor huisartsen mochten worden aangewend, maar bestemd werden voor de hele eerste lijn. Concreet betekende dit dat de D en O-gelden voor de LHV kwamen te vervallen met als gevolg het opheffen van alle DHV-en, inclusief IC, DC, PC en het secretariaat van de WDH-en.

In de hierna ontstane chaos zijn de organisaties met een IA (instellingsaccrediterie) veelal hun eigen weg gegaan en hebben zich ofwel verzelfstandigd, ofwel aangesloten bij de inmiddels nieuw opgerichte ROS (regionale ondersteuningsstructuur). In deze turbulente periode was een aantal voormalige DC-en en ondersteunende functionarissen weer in dienst genomen door hun organisaties, dan wel op freelance basis aan het werk gebleven voor hun organisaties (veelal de WDH).



Het was een vurige wens van deze ex-DC-en om dit netwerk van kwaliteitswerkers niet verloren te laten gaan en m.n. Adri Evertse, Jaap Eysink Smeets, Peter de Groof, Paul Heuberger, Rianne Langelaar, Erna van Muijden en Peter Schepp hebben gezamenlijk de uitdaging aangenomen en het ontstane netwerk geformaliseerd door het oprichten van de Stichting LINKH (10-03-2005).
 De naam LINKH refereert aan het feit dat de oprichters 'link' waren op de overheid, die met haar beleid het zorgvuldig opgebouwde kennisnetwerk dreigde te vernietigen. 
Met het CvAH werd overeenstemming bereikt dat aansluiting bij LINKH een pre was voor het behoud van de instellingsaccreditatie. In korte tijd had 90 % van alle IA-organisaties zich aangesloten bij LINKH, dat daarmee een landelijke vertegenwoordiger werd voor de perifere organisaties.